Obrączki ślubne - historia i przesądy

piątek, 11 lutego 2011 12:42

„przyjmij tę obrączkę..."

 

Małżeństwa zawierane są w niebie... takie przekonanie panowało w Chinach. Wierzono tam, że księżycowy starzec wiąże nogi nowonarodzonych chłopców i dziewcząt niewidzialną, czarodziejską, czerwoną nitką dlatego dorastając dobrane w ten sposób pary odczuwają przyciąganie prowadzące do małżeństwa.

Symbolem wiecznego  powiązania stały się obrączki. Do dziś są nieodzownym elementem każdego ślubu. Zanim jednak obrączki stały się takim symbolem, mężczyzna obwiązywał  wybraną kobietę pasem i ten magiczny krąg miał związać ich na stałe.

Historia obrączki ślubnej sięga czasów starożytnych i związana jest z historią pierścionka zaręczynowego, który używany był ponad pięć tysięcy lat temu.

 

Egipcjanie wierzyli, że kołowy kształt pierścienia, nie mający początku ani końca oznacza nieśmiertelną miłość dwojga ludzi. Najstarsze znalezione w Egipcie obrączki wykonane były z żelaza. Pierwsze złote obrączki zaczęli wykonywać Izraelici w pierwszym tysiącleciu przed naszą erą.

Zwyczaj wymiany obrączek w czasie ceremonii ślubnej istnieje w wielu kulturach, a  powstał w Rzymie. Obraczki były tam uważane za symbol wzajemnego powiązania. Na początku XIII wieku został usankcjonowany przez Kościół co spowodowało znaczny wzrost jego popularności. Zgodnie z prawem kanonicznym obrączka stała się dopełnieniem małżeństwa. Modlitwa odmawiana przy poświęcaniu obrączek jest prośbą kierowaną do Boga, aby ci, którzy będą je nosić dochowali sobie wierności. O to samo proszą się nawzajem nowożeńcy ; „Przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności"

W XIII wieku w dworskich kręgach najbardziej popularnym podarunkiem wśród kochanków były pierścienie.

W XV i XVI wieku Włosi używali zaręczynowych pierścionków przeważnie srebrnych. Przy ich wyrobie wykorzystywali kamieni szlachetnych i pół szlachetnych. Najbardziej szanowany był diament mówiący o zgodzie pomiędzy mężem i zoną i o władzy mężczyzny.

Zwyczaje dotyczące ślubu i obrączek ulegały zmianom na przestrzeni lat. Jeszcze przed pierwszą wojna światową noszenie obrączek było tylko obowiązkiem kobiet. Obyczaj zakazywał kobiecie oglądania obrączek przed ślubem. Został on jednak zarzucony, gdyż uniemożliwiał wcześniejsze przymierzanie i wybór obrączek przez pannę młoda.

Zmieniały się także obyczaje noszenia obrączek. Pierwotnie noszono obrączki na prawej ręce. Z czasem jako wyraz podporządkowania kobiety mężowi przyjęło się noszenie na lewej dłoni. Miało to także związek z antycznymi wierzeniami, że żyła z lewej ręki łączy się bezpośrednio z sercem. W Polsce obrączkę nosi się na serdecznym palcu prawej dłoni. Podobnie jest w krajach Europy Środkowej i Wschodniej, w państwach prawosławnych, także w Grecji, Chile, Indiach i Niemczech. Na lewej ręce nosi się obraczki w Brazylii, Francji, Irlandii, Kanadzie, Meksyku, Słowenii, Szwecji, USA, Wielkiej Brytanii i we Włoszech.

 

W Polsce na lewej ręce obraczki noszą wdowcy i wdowy.

W krajach muzułmańskich narzeczeni noszą obraczki na prawej ręce, a podczas uczty weselnej przekładają je na lewe dłonie stając się wówczas mężem i zoną.

Obraczki noszą noszą także świeccy członkowie Opus Dei i siostry zakonne na znak przynależności do Jezusa Chrystusa.

Ważny jest także wygląd obrączek.  Małżonkowie bowiem zobowiązują się do noszenia ich do końca życia. W aspekcie ewolucyjnym i biologicznym odznacza  zajęte samice oraz samców.

Obraczki wykonane są głównie ze złota. W dzisiejszych czasach można jednak spotkać obraczki wykonane ze srebra, platyny, tytanu czy łączonych metali. Bardzo popularne jest grawerowanie obrączek. Często jest to data ślubu, imiona małżonków czy słowa miłości.

 

Istnieje wiele przesądów związanych z tematem obrączek. Temat ten pojawia się także w sennikach.

Gdy kobiecie śni się, ze jej obrączka ślubna jest jasna i  świecąca - to jest to zapowiedzią, iż będzie wolna od trosk i niewierności. Gdyby ja zgubiła lub złamała - spotka ja wielki smutek z powodu śmierci i braku wyrozumienia. Natomiast gdy we śnie widzi się obrączkę na dłoni przyjaciela czy jakiejś innej  - to znak, ze potraktujesz swoje zobowiązania lekkomyślnie i będziesz zabiegał o niedozwolone przyjemności.

 

Przesądy związane z obrączkami :

 

• Nie należy przymierzać obrączek innych kobiet, nawet swoich mam, sióstr czy przyjaciółek
• Nie należy zbyt często przymierzać obrączek przed ślubem
• Podczas ceremonii trzeba uważać, aby nie założyć obraczki na środkowy palec
• Jeżeli obraczki upadną w czasie ceremonii nie może ich podnieść ani panna młody ani pan młody, powinien zrobić to świadek lub ksiądz
• Panna młoda powinna uważać, aby narzeczony nie wsunął jej obraczki do samego końca. Wtedy nie będzie rządzić w małżeństwie.
• Nie można tez zgubić obraczki, gdyż to oznaka utraty partnera.
• Jeśli świadkowie zapomną obrączek do kościoła, młodzi będą mieć wiele niepowodzeń.
• Obraczki gładkie oznaczają spokojne życie
• Potrójna obrączka, w której każdy krążek wykonany jest z innego rodzaju kruszcu zapewnia małżeństwu pełnię szczęścia.

 

autor: Inka Dźwierzyńska

www.isteria.pl

 

kategoria: obrączki ślubne, przesądy ślubne, historia obrączek

 

 

 

Poleć innym ten artykuł: